Η Μαρία μέσα σε ενα χρόνο γνώρισε τον έρωτα της ζωής της , έμεινε έγκυος παντρεύτηκε και έφερε στην ζωή τον μικρο πρίγκιπα τους !!!!!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά......
"Καλησπέρα"..
θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σου, και κατόπιν με όλες τις μαμάδες...
λοιπόν η ιστορία μου ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2009 ή μάλλον το χειμώνα αφού πιστεύω ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά σε αυτή την ζωή...πρόπερσι λοιπόν δούλευα σε μια εταιρία τον χειμώνα η όποια τα χρήματα που μου έδινε ήταν ελάχιστα αφού ήμουν με πρόσληψη ημιαπασχόλησης και το καλοκαίρι θα μειωνόντουσαν ακόμα περισσότερο αφού οι ώρες θα λιγόστευαν "απειλητικά" .
¨Ετσι αποφάσισα να φύγω καλοκαιρινή σεζόν σε ένα ξενοδοχείο σε νησί συγκεκριμένα στην Τζιά η οποία είναι πολύ κοντά στην Αθήνα-μόλις 1 ώρα από το Λαύριο-και έτσι θα μπορούσα να πηγαινοερχόμουν και εύκολα καθώς θα συνδύαζα διακοπές νησάκι και δουλειά μαζί το οποιο και λάτρευα...γενικά ήμουν από τα άτομα που ήθελα να ξεφεύγω από την Αθήνα και την μιζέρια τις,έτσι αποφάσισα να αποχωρήσω...
Εκεί λοιπόν γνώρισα τον άντρα μου ο οποιος ήταν ο σεφ του ξενοδοχείου μόλις 27 ετών(εγώ 24 και δούλευα μπουφέ "service"). στην αρχή ήμασταν πολύ φίλοι τα λέγαμε πολύ ταιριάζαμε σαν άνθρωποι και σαν χαρακτήρες.
Aυτή η φιλια κατέληξε σε έναν μεγάλο ερωτα και σε μια υπέροχη σχέση..περνάγαμε πολύ ωραία..πολύ κούραση,πολύ δουλειά και ταυτόχρονα πολύ ξενύχτι..ποτά..κλπ.....αφού θα τελείωνε λοιπόν η σεζόν κανονίζαμε χειμωνιάτικες διακοπές(μετά από τόση κούραση και δουλειά το δικαιούμασταν)και αποφασίσαμε να πάμε Έδεσσα στους καταρράκτες..και έτσι έγινε. Τελείωσε η σεζόν γυρίσαμε Αθήνα και φύγαμε διακοπές...γυρνώντας μετά από καθυστέρησης περιόδου αποφάσισα να κάνω ένα test εγκυμοσύνης.Και ναι λοιπόν ήμουν έγκυος....!!!!!!!!!!!!! και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα !! Ήμασταν μαζί μονο 3 μήνες,είχαμε γυρίσει από σεζόν και από διακοπές που αυτό σήμαινε ότι ήμασταν χωρίς δουλειά με ένα απλό ταμείο ανεργίας.
Αλλά υπήρχε κάτι ξεχωριστό που μας ένωνε το οποιο έμπαινε μπροστά από κάθε εμπόδιο..δεν ξέρω αν μπορούσα να το πω αγάπη..δεν ξέρω αν μπορούσα να το πω ενθουσιασμό αλλα ήταν κάτι πολύ ξεχωριστό...
Δεν μπορώ να το εξηγήσω..:) και τώρα τι;;
αυτή ήταν η επομενη ερώτηση λοιπόν!εγώ είμαι κατά τις εκτρώσεις από μικρή..πάντα έλεγα ότι παιδί θα "έριχνα" μονο σε περίπτωση που μου έλεγαν ότι 100% θα γεννιόταν με προβλήματα υγείας και θα τυραννιόταν σε όλη του την ζωή και πάλι θα το σκεφτόμουν πολύ! αλλα σε μια περίπτωση σαν την δίκια μου το σίγουρο είναι ότι θα το σκεφτόντουσαν πολλές κοπέλες..δεν υπήρχε σταθερή δουλειά,ήταν μονο μια τρίμηνη σχέση,και ..ήμασταν "μικροί"! και μετά από όλα αυτά πως θα το αντιμετώπιζαν οι άλλοι;;;;;;και τι θα πει ο κόσμος καλεεεεεεεεεεεέ;;;;;;
Ο άντρας μου το αντιμετώπισε πολύ θετικά όλο το θέμα..ήταν τις άποψης ότι εγώ το θέλω αλλά αν εσύ δεν νιώθεις έτοιμη(γιατί όπως και να έχει διαφορετικό είναι να είσαι μάνα) εγώ θα είμαι πάλι μαζί σου.. δεν το περίμενα αυτό αλλα ευτυχώς είχα να κάνω με πολύ συνειδητοποιημένο άτομο για την ηλικία του.Πιστεύω ότι άλλος στην θέση του και στην ηλικία του με τα σημερινά δεδομένα θα είχε πιο ακραία αντιμετώπιση..ίσως να εξαφανιζόταν ίσως να ήταν με την μια αρνητικός,ίσως να γελούσε και ειρωνικά...αλλα ευτυχώς ήταν εκείνος...οι γονείς μου το μάθαν κατά τις εκτρώσεις και αυτοί αλλα τι να πουν που τον είχαν δει μόνο μια φορά..όπως και να έχει ένα άγχος το είχαν!
Οι γονείς του άντρα μου θετικοί και αυτοί αφού ζουν στην επαρχεία και εκεί οι άνθρωποι είναι άλλης "νεοτροπιας" και βλέπουν τα κοριτσάκια να αρραβωνιάζονται από τα 18..οποτε εμείς είχαμε γεράσει κιόλας!χαχαχαχαχα!
Ο αδερφός μου που ήταν και ο πρώτος που το έμαθε (έτυχε να ήξερε τον Τόλη συμπτωματικά από παλιά και ήταν ένας άνθρωπος που μας ήξερε και τους 2)ήταν αρνητικός.!ΝΑ ΤΟ ΡΊΞΕΤΕ!η πρώτη του κουβέντα..είστε λίγο καιρό μαζί,έχετε χρονια μπροστά σας,δεν είστε έτοιμοι ακόμα και αλλα τέτοια κούλα που από το ένα έμπαιναν και από το άλλο έβγαιναν αφού καταβάθος ξέραμε ότι θα το κρατούσαμε!το κρατήσαμε λοιπόν το μωράκι αρραβωνιαστήκαμε παντρευτήκαμε με πολιτικο για αρχή βρήκαμε σπίτι το επιπλώσαμε σιγά σιγά βρήκαμε δουλειά και όλα τέλεια.
Γεννήθηκε και ο μπεμπουλάκος μας και κάναμε και τον θρησκευτικό γάμο μας και την βάφτιση (Δημητράκης) που γίναν μαζί..και όοοοοοοοολα αυτά μέσα σε 1 χρόνο!
Εγώ αυτό που θέλω να περάσω μέσα από την ιστορία μου είναι ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω και όσα εμπόδια και αν φανούν μπροστά μας μπορούμε να τα ξεπεράσουμε όλα αρκεί να υπάρχει "θετικοτικα" εμπιστοσύνη συνεννόηση και το σημαντικότερο ΑΓΑΠΗ!
Πολλοί συνεχίζουν και λένε τα δικά τους τύπου πω πω μικρή είσαι και ποτε πρόλαβες και κοριτσάκι μου δεν το άφηνες να ζήσεις την ζωή σου.....μα τι εννοούν;;;;αναρωτιέμαι κάθε φορα!!!!!!!!!!!!!!!!!!! τι να ζήσω την ζωή μου;;;να ξενυχτίσω...να πιω ;;;;μα τα έκανα αυτά..δεν λέω ωραία...κάθε φάση έχει τα ωραία τις αλλα ...κάποια στιγμή τα βαριέσαι.
Τώρα βλέπω τον μπεμπούλη μου και είμαι τόσο χαρούμενη που η ζωή μου τα έφερε έτσι..τίποτα δεν είναι τυχαίο όπως είπα στην αρχή..να φύγω σεζόν να γνωρίσω τον άντρα μου που ήταν ο πιο σπουδαίος χαρακτήρας που έχω γνωρίσει στην ζωή μου !!
Και με αυτόν τον άνθρωπο να δημιουργήσουμε ένα πλασματάκι το οποιο μου έχει αλλάξει την ζωή..γιατί τώρα ζω πραγματικά την ζωή μου...τώρα νιώθω ολοκληρωμένη και πραγματικά είμαι τόοοσο περήφανη "γιαυτον" τον "πριγκιπακο" που αν έκανα τότε το λάθος θα ήμουν πραγματικά για σκότωμα!!!!Η ζωή μου δεν θα είχε το ίδιο νόημα!!!!!! και ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τόσες χαρες μέσα σε 1 μόνο χρόνο και έκανε την ζωή μου να έχει νόημα!!!!
Μην το βάζετε κάτω λοιπόν!!!τα εμπόδια είναι για καλό!και όσα σου προσφέρει ένα παιδί αυτά τα ματια που σε κοιτάνε και αυτό το χαμόγελο που σε κάνει να συγκίνησε δεν μπορεί να στα προσφέρει κανεις και τίποτα!!!!!!
Αν θέλετε και εσείς να μοιραστείτε την δική σας ιστορία Αγάπης
τις περιμένω στο mia_agkalia_gia_sena@yahoo.gr !!
