-Για κείνους που ταξιδεύουν τα αστέρια, είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Εσύ θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει…
-Τι θέλεις να πεις;
-Αφού εγώ θα 'μια σε ένα από αυτά, κι αφού θα γελάω σε ένα από αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τα’ αστέρια. Και γέλασε πάλι. Κι όταν θα έχεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγοριέται κανείς), θα είσαι ευχαριστημένος που μ’ έχεις γνωρίσει. Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θα ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση… και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε εσύ θα τους λες:
"Ναι, τα αστέρια με κάνουν να γελάω!" και θα σε περνάνε για τρελό.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να δω τα πεφταστέρια σήμερα!!!! Όμως όπως και στον μικρο πρίγκηπα εχω τα δικά μου αστέρια να μου φωτίζουν της νύχτες μου !!!!!
