Ο Ύμνος της αγάπης.

Ο Ύμνος της αγάπης.

(Α' Κορινθίους κεφ. ιγ' στίχοι 1-13).

«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.

η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται· είτε γλώσσαι παύσονται· είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη».

Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει η σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει

Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η ΑΓΑΠΗ

Ήταν απλώς ... ΑΝΘΡΩΠΟΣ !!! (Μια συγκινητικη ιστορια που αξιζει να διαβασετε...!!!)

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.

Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι• σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.

Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση.

Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».

Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλ’ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι

χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

Οι Κινέζοι λένε πως πραγματική φιλία υπάρχει κάθε χίλια χρόνια..

Ο φίλος θα σου πει "γεια".. 

Ο πραγματικός φίλος θα σου κάνει μια μεγάλη αγκαλιά και θα σου δώσει ένα δυνατό φιλί...

Ο φίλος δε σε έχει δει να κλαις με λυγμούς.. 

Ο πραγματικός φίλος κλαίει μαζί σου...

Ο φίλος σου τρώει μαζί σου και φεύγει.. 

Ο πραγματικός φίλος περνά ώρες μαζί σου τρώγοντας,μιλώντας,γελώντας και απλά κάνοντας παρέα...

Ο φίλος δανείζεται κάτι δικό σου για λίγο και στο επιστρέφει.. 

Ο πραγματικός φίλος δανείζεται κάτι δικό σου και το κρατάει μέχρι να ξεχάσεις ότι ήταν δικό σου...

Ο φίλος γνωρίζει πολλά πράγματα για σένα.. 

Ο πραγματικός φίλος μπορεί να γράψει βιβλίο για τη ζωή σου με πολλές λεπτομέρειες...

Ο φίλος θα σε αφήσει αν αυτό το κάνουν κ οι υπόλοιποι.. 

Ο πραγματικός φίλος δεν ενδιαφέρεται για τη γνώμη του κόσμου και μένει δίπλα σου...

Ο φίλος σου σε παίρνει τηλέφωνο και έρχεται στο σπίτι σου.. 

Ο πραγματικός φίλος μπαίνει στο σπίτι σου και φωνάζει "Ήρθα!"...

Οι φίλοι είναι για αρκετό καιρό.. 

Οι πραγματικοί φίλοι είναι για μια ζωή...

Όποιος έχει φίλους,θα χαμογελάσει με αυτό το κείμενο.. 

Όποιος έχει πραγματικό φίλο,θα τον σκέφτεται όσο το διαβάζει και θα νιώθει τυχερός... 

..σας εύχομαι μια ζωή με πραγματικούς φίλους.. 

..της δίνουν μεγαλύτερη αξία..

Tα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου.

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου

Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.

Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα

Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου

Αφού ιδέες έχουν δικές τους.

Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους

Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο

που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.

Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις

αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα

Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου

ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.

Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο

και κομπάζει ότι με τη δύναμή του

τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.

Άς χαροποιεί τον τοξοτή ο κομπασμός του

Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει

έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.”

Χαλίλ Γκιμπράν

Αθάνατη ... Ελληνίδα μάνα !

Πράγματα που έμαθα από τη μητέρα μου:
1.Από τη μητέρα μου έμαθα να εκτιμώ μια δουλεία που έχει γίνει με κόπο.
"Αν πρόκειται να σκοτωθείτε με τον αδελφό σου, πηγαίνετε εξω. Μόλις τέλειωσα το καθάρισμα!"

2.Από τη μητέρα μου έμαθα για την προσευχή
"Προσευχή σου να βγει ο λεκές από το χαλί κακομοίρη μου ,αλλιώς..."

3.Από την μητέρα μου έμαθα για τη λογική
"Δεν έχει γιατί. Γιατί το είπα εγώ." 

4.Από τη μητέρα μου έμαθα να προγραμματίζω τα ταξίδια μου
"Αν την άλλη Πέμπτη που θα πάω στο σχολείο σου για το τρίμηνο, δεν έχεις καλούς βαθμούς, καλύτερα να έχεις φύγει από το σπίτι πριν γυρίσω"

5.Από την μητέρα μου έμαθα για την τετράγωνη λογική
"Αν πέσεις από την κούνια και σπάσεις το λαιμό σου, δεν έχει βόλτα το απόγευμα."

6.Από την μητέρα μου έμαθα για την προνοητικότητα
"Φόρα καθαρά εσώρουχα, γιατί  ποτέ δεν ξέρεις ποτέ θα πάθεις κάποιο ατύχημα"

7.Από την μητέρα μου έμαθα για την ειρωνεία
"Αν δεν σταματήσεις να κλαις , θα σε δείρω και θα έχεις για τι να κλάψεις"

8.Από τη μητέρα μου έμαθα για το φαινόμενο της όσμωσης
"Κλείσε το στόμα σου, και φάε το φαγητό σου"

9.Από τη μητέρα μου έμαθα για την αντοχή
"Δεν θα σηκωθείς από το τραπέζι εάν δεν τελειώσεις τα ρεβίθια σου"

10.Από την μητέρα μου έμαθα για τα ακροβατικά
"Κοίτα πόσο βρώμικος είναι ο αυχένας σου!"

11.Από την μητέρα μου έμαθα για τα καιρικά φαινόμενα
"Το δωμάτιο σου είναι σαν να πέρασε τυφώνας"

12.Από την μητέρα μου έμαθα για την υποκρισία
"Σου έχω πει ένα εκατομμύριο φορές . Μην υπερβάλλεις!"

13.Από τη μητέρα μου έμαθα για το βιολογικό κύκλο
"Συνέχισε την γκρίνια και θα δεις! Εγώ σε γέννησα, εγω θα σε σκοτώσω!"

14.Από την μητέρα μου έμαθα για την ζήλια
"Υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν τους υπέροχους γονείς που έχετε εσείς"  και "εγώ στην ηλικία σου δεν είχα παπούτσια να φορέσω. Χιλιάδες παιδάκια σήμερα γυρνάμε ξυπόλητα. Μην είσαι αχάριστος!"

15.Από τη μητέρα μου έμαθα πως να συμπεριφέρομαι
"Που τα έμαθες αυτά ρε παιδάκι μου? Γιατί δεν βλέπεις τον αδελφό σου ? Έτσι κάνει;"

16.Από την μητέρα μου έμαθα για τη διορατικότητα
"Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις!"

17.Από την μητέρα μου έμαθα την υπομονή
"Θα το ανοίξουμε όταν πάμε στο σπίτι!"

18.Από την μητέρα μου έμαθα ιατρική
"Σταμάτα να αλληθωρίζεις γιατί στο τέλος θα μείνεις αλλήθωρος!"

19.Από την μητέρα μου έμαθα παραψυχολογία
"Φόρεσε το πουλόβερ σου! Νομίζεις δεν ξέρω πότε κρυώνεις?"

20.Από τη μητέρα μου έμαθα χιούμορ
"Αν κοπείς με το μαχαίρι μην έρθεις κλαίγοντας σε εμένα γιατί θα τις φας από πάνω"

21.Από τη μητέρα μου έμαθα πως να μεγαλώσω
"Αν δεν φας όλο το φαγητό σου δεν θα μεγαλώσεις"

22.Απο τη μητέρα μου έμαθα γενετική
"Είσαι ίδιος ο πατέρας σου!!"

23.Από την μητέρα μου έμαθα για την καταγωγή μου¨
"Κλεινέ και καμιά πόρτα . Θα νομίζουν ότι γεννήθηκες σε στάβλο"

24.Από την μητέρα μου έμαθα σοφία
"Όταν μεγαλώσεις και φτάσεις στην ηλικία μου, θα καταλάβεις!"

25.Από την μητέρα μου έμαθα δικαιοσύνη
"Θα κάνεις και εσύ παιδιά μια μέρα. Μακάρι να σου κάνουν ότι κάνεις εσύ σε εμένα"

26.Από την μητέρα μου έμαθα αμετροέπεια
"(αμέσως μετά το γάμο) : Άντε κάνε και εσύ ένα παιδάκι τώρα. Εγώ είμαι εδώ θα το μεγαλώσω" (ένα -δυο χρονιά αργότερα): Όποιος έχει παιδί κάθεται και το μεγαλώνει. Αρκετά! Εγώ τα δικά μου τα μεγάλωσα!)

Έρωτας & τρέλα

Μία μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.

Η τρέλα, επειδή λυπήθηκε την ανία, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η περιέργεια που δεν μπορούσε να κρατηθεί ρώτησε: «τι είναι το κρυφτό»; Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την ευφορία και η χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το δίλημμα και την απάθεια να παίξουν κι αυτοί. 

Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν : Η αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει. 

«Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η τρέλα… 

Η πρώτη που κρύφτηκε πίσω απ΄ τον πρώτο βράχο ήταν η τεμπελιά που βαριόταν. Η πίστη πέταξε στους ουρανούς και η ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του θριάμβου, που με τη δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Ο αλτρουισμός δεν μπόρεσε να κρυφτεί, γιατί κάθε μέρος που έβρισκε το άφηνε για κάποιον άλλο, ενώ η γενναιοδωρία κάθε κρυψώνα που έβρισκε την παραχωρούσε σε όποιον της την ζητούσε. Ο εγωισμός αντίθετα βρήκε καλή κρυψώνα, αγνοώντας όλους τους γύρω του, ενώ ξοπίσω του έτρεξε η ρουφιανιά. Το ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού, ενώ το πάθος και ο πόθος κρύφτηκαν μέσα σ΄ ένα ηφαίστειο. 

Ο έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί. 

«....1000» μέτρησε η τρέλα και άρχισε να ψάχνει. 

Την πρώτη που βρήκε ήταν η τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την πίστη που μίλαγε φωναχτά στον ουρανό με το Θεό. Ένιωσε το σεισμό του πόθου και του πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και, αφού βρήκε τη ζήλια, δεν δυσκολεύτηκε να βρει και το θρίαμβο που θριαμβολογούσε για την κρυψώνα του. Βέβαια, βρήκε πολύ εύκολα το δίλημμα που δεν είχε αποφασίσει ακόμα που να κρυφτεί. Η γενναιοδωρία αποκαλύφθηκε μόνη της για να βοηθήσει, οπότε ο αλτρουισμός φιλοτιμήθηκε και βγήκε δίπλα της. Στο μεταξύ, η ρουφιανιά, πηγαίνοντας να καρφώσει τον εγωισμό, αποκαλύφθηκε μαζί του. 

Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους, εκτός απ΄ τον έρωτα. Η τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι απ΄ το θυμό της άρχισε να τον κλωτσάει νευρικά, ώσπου ακούστηκε ένα βογκητό πόνου. Ήταν ο έρωτας, που τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς τον είχαν τυφλώσει! 

Η τρέλα ταράχτηκε, δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη… Στο τέλος, μην μπορώντας να ξαναδώσει το φως του στον έρωτα, ορκίστηκε να γίνει ο οδηγός του. 

Κι από τότε, ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει !.

Ονειρεμένα Χριστούγεννα

Χριστούγεννα ....η ομορφότερη γιορτή του χρόνου .

Μοσχοβολάει το σπίτι από τις μυρωδιές των γλυκών , είναι στολισμένο με φωτάκια , άγιο βασιλακια , χιονάνθρωπους  , το δέντρο όμορφα στολισμένο καμαρώνει επιβλητικά μέσα στο σαλόνι, το σπίτι γεμίζει χαρά , παιδικά χαμόγελα μα πάνω από όλα τα Χριστούγεννα τα έχω συνδυάσει με την λέξη οικογένεια ..

Πάνω κάτω όλοι λατρεύουμε τα Χριστούγεννα και προσπαθούμε να τα περάσουμε όσο ποιο όμορφα γίνετε ,υπάρχουν όμως κάποιοι μαγευτικοί προορισμοί .

Σας έχω διαλέξει 2 

Αν είχατε την δυνατότητα που θα επιλέγατε να περάσετε οικογενειακά αυτή την όμορφη γιορτή 

στο 

Ροβανιέμι, το χωριό του Άι Βασίλη στην μακρινή άλλα και παγωμένη

 Λαπωνία 

ή 

στο 

   φαντασμαγορικό Παρίσι  στην Disneyland ;;;

Disneyland

Disneyland

Disneyland

ή 

Το χωριό του Άι-Βασίλη
 

Το χωριό του Άι-Βασίλη

Το χωριό του Άι-Βασίλη

Δύσκολο ε ;;    

Τόσο μα τόσο αληθινό !!

Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο και ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει.
Περπατούσαμε δίπλα δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη αγγέλους.
Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε:
«Αυτό είναι το τμήμα παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό, με την μορφή προσευχής».

... Κοίταξα γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσους πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μετά προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στο δεύτερο σταθμό. Ο άγγελός μου είπε:
«Αυτό είναι το τμήμα συσκευασίας και παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σε αυτούς που τις ζήτησαν».
Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στην γη. Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.«Αυτό είναι το τμήμα ευχαριστιών», μου είπε σιγανά ο άγγελος μου. Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.
«Πως γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.
«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια».
«Πως μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.
«Πολύ απλά» απάντησε. «Χρειάζεται μόνο να πεις ευχαριστώ Θεέ μου!»
«Και γιατί ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»
«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.
Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ' ένα πιατάκι είσαι το 8% των ανθρώπων που ευημερούν.
Αν ξύπνησες το πρωί με περισσότερη υγεία από ότι αρρώστια, είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως αυτή τη μέρα.
Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.
Αν μπορείς να προσευχηθείς σε ένα ναό χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης, θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.
Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι, είσαι σπάνιος.
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς, δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση. Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, είσαι πιο τυχερός από δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν...ενα ευχαριστω αξιζει τον κοπο..ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝΟΥΜΕ ΘΕΕ ΜΟΥ...ΜΕΣΑ ΑΠ'ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ.... ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ...ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΕΙΣ ΥΛΙΚΑ...ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ....ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ...ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ...ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ..ΠΝΥΥΜΑΤΙΚΗ,,,ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ...ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΤΕ...ΟΠΟΤΕ ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ...ΣΕ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ..

Aν είχα την ευκαιρία να μεγαλώσω το παιδί μου από την αρχή, If I Had My Child to Raise Over Again

Σκέφθηκα ότι πρέπει να το δείτε και εσείς . Δείτε , σκεφτείτε  και απολαύστε το If I had my child to raise all over again  από την Diane Loomans .....

κάντε  click εδώ για να δείτε  το video.

Αν είχα την ευκαιρία να μεγαλώσω το παιδί μου 

από την αρχή,  

* θα φρόντιζα να χτίσω πρώτα την αυτοεκτίμησή του και μετά θα φρόντιζα για το σπίτι

* θα χρησιμοποιούσα τα δάχτυλά μου για να ζωγραφίζω κι όχι για να μαλώνω

* θα το διόρθωνα λιγότερο 
και θα συνδεόμουν μαζί του περισσότερο

* θα έπαιρνα τα μάτια μου από το ρολόι 
και θα κοίταζα περισσότερο το ίδιο το παιδί μου

* θα φρόντιζα να λέω «εγώ ξέρω» λιγότερο 
και να νοιάζομαι περισσότερο

* θα έκανα μαζί του πιο πολλές βόλτες 
και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς.

* θα σταματούσα να προσποιούμαι τη σοβαρή 
και θα έπαιρνα πιο σοβαρά το παιχνίδι

* θα έτρεχα σε περισσότερους αγρούς 
και θα κοίταζα πιο πολύ τα αστέρια τη νύχτα

* θ΄ αγκάλιαζα περισσότερο 
και θα αποτραβιόμουν λιγότερο

* θα μπορούσα να δω την ομορφιά της βελανιδιάς 
με αφορμή ένα μικρό βελανίδι

* θα ήμουν λιγότερο άκαμπτη 
και περισσότερο υποστηρικτική

* θα του μάθαινα λιγότερα για την αγάπη της δύναμης 
και περισσότερα για τη δύναμη της αγάπης.

Diane Loomans

Τα Στρουμφάκια ..η ταινία (8/9/2011 στους ελληνικούς κινηματογράφους)

Τα λατρεμένα μπλε πλασματάκια έρχονται στη μεγάλη οθόνη και σε 3D στις 8 Σεπτεμβρίου 2011 και  στην  Ελλαδα . Οι θεατές σε όλο τον κόσμο ετοιμάζονται να περάσουν 

στιγμές στρουμφοχαράς καθώς.. τα Στρουμφάκια κάνουν

 το πρώτο τους τρισδιάστατο ταξίδι στη μεγάλη οθόνη με την νέα οικογενειακή 

κωμωδία που συνδυάζει ζωντανή δράση με animation!

Τη φωνή της Στρουμφίτας θα υποδυθεί η Katy Perry,

 ενώ τον Δρακουμέλ θα ερμηνεύσει ο 

Hank Azaria.

δεν είναι γλύκα η στρουμφίτα;;;


Λίγα λόγια για την ταινία:Όταν
ο κακός Δρακουμέλ κυνηγάει τα μικρά γαλάζια
στρουμφάκια έξω από το στρουμφοχωριό τους,
εκείνα ξαφνικά μεταφέρονται
από τον δικό τους μαγικό κόσμο στον δικό μας -- και για την
 ακρίβεια
 προσγειώνονται στη μέση του
Central Park στη Νέα Υόρκη.
Τα Στρουμφ
πρέπει να βρουν έναν τρόπο για να επιστρέψουν στο χωριό τους πριν ο Δρακουμέλ
 βρει τα ίχνη τους !!!

Δείτε και το επίσημο τρέιλερ της ταινίας

 

Αφιερωμένο στις μικρές μου νεραιδούλες !!!

Λένε ότι κανένα δώρο, δεν αξίζει πιο πολύ, από το δώρο της ζωής.
Aν είναι έτσι, τότε εγώ, σου δωρίζω τη ζωή μου! Ίσως να μην είναι κάτι που κοστίζει, μα σίγουρα είναι κάτι που αξίζει! Και να ξέρεις μονάχα ένα, θα το 'χεις για σήμερα, για αύριο, για πάντα! Ναι, για πάντα! Μέχρι να σβήσουν τ' αστέρια, μέχρι η γη να σταματήσει να γυρνά, μέχρι οι θάλασσες να στερέψουν,
μέχρι τα ρολόγια να σταματήσουν το τικ- τακ και ο χρόνος πάψει πια να κυλά, εγώ θα είμαι εκεί!
Όταν θα ερωτευτείς και η καρδούλα σου σα τρελή θα χτυπήσει και χρώματα και λουλούδια, η καρδιά σου γεμίσει, εγώ θα είμαι εκεί, για να στα ποτίσω! Και αν αυτός που ερωτευτείς, κάποια μέρα σε προδώσει, θα σκουπίσω τα δάκρυα σου, με μεταξένιο χαρτομάντηλο από τη καρδιά μου. Εγώ θα είμαι εκεί! Όταν πια σε άντρα, το σώμα σου δώσεις, και ίσως νιώσεις λίγο πιο φθηνή, θα σου θυμίσω ότι η αγνότητα κατοικεί μόνο στη καρδιά και όχι στο κορμί. Εγώ θα είμαι εκεί!
Όταν οι φίλες σου πισώπλατα σε χτυπήσουν, και πληγωθείς βαθιά,
αίμα από τις φλέβες μου θα στάξω, τις πληγές σου να γιατρέψω ξανά. Εγώ θα είμαι εκεί! Και όταν τελειώσεις το σχολείο
και δεις ότι η ζωή δεν είναι ένα παιχνίδι, θα απογοητευτείς
και η ζωή σου ξανά από την αρχή θα ξεκινήσει. Θα νιώσεις σα μωρό που μαθαίνει ακόμα, τα πρώτα του βήματα, μα μη φοβάσαι, θα' χεις εμένα να σου κρατώ το χέρι, για να μη πέσεις. Εγώ θα είμαι εκεί!
Όταν πια νύφη ντυθείς, τα πιο όμορφα λουλούδια στεφάνι θα σου πλέξω, να το βάλω στα μαλλιά σου και θα σου τραγουδώ χορεύοντας,
γύρω απ' το λευκό σου νυφικό, αγγέλων τραγούδια, που ταιριάζουν σε αγγέλους σα και 'σένα. Εγώ θα είμαι εκεί! Και όταν από πόνο στη γέννα θα κλάψεις, το δικό μου χέρι να σφίγγεις κι ας με πονέσεις, αντέχω. Μόνο για 'σένα, γιατί ο πόνος σου, είναι και δικός μου πόνος. Εγώ θα είμαι εκεί!
Άν κάποια μέρα δυστυχισμένη νιώσεις, τα δάκρια σου σε ποτήρι θα βάλω να τα πιω, να τελειώσουν, ώστε να μην έχεις αλλά και να πάψεις να κλαις. Εγώ θα είμαι εκεί! Και αν πάλι χαρά σε πλημμυρίσει, το γέλιο μας θα γίνει ένα και θα είναι τόσο δυνατό,
που ο κόσμος θ' αναρωτιέται "πως και ανέτειλλε ο ήλιος τη νύχτα;"
Εγώ θα είμαι εκεί! Όταν πια γριά με μπαστουνάκι θα 'σαι, τσαγάκι θα σου φτιάχνω και θα σου τραγουδώ νανούρισμα να κοιμηθείς.
Και αν δε μπορείς να περπατήσεις, στήριγμά σου εγώ θα γίνω και μαζί θα περπατήσουμε, το τελευταίο μονοπάτι της ζωής. Εγώ θα είμαι εκεί! Και όταν έρθει η μέρα, τα μάτια μου να κλείσω και φύγει η ψυχή, μη κλάψεις! Θα φύγω ευτυχισμένη, γιατί είχα εσένα,
που μου έκανες υπέροχη τη ζωή. Μα και πάλι, θα είμαι ακόμα εκεί!
Και όταν η ψυχούλα σου πετάξει μακριά, προς την αιώνια ζωή,
κόκκινο χάλι θα στρώσω. Θα ξαφνιαστείς όταν με δεις, στου Παραδείσου την Πύλη να σε περιμένω. Και τότε εγώ χαμογελώντας θα σου θυμίσω, μια υπόσχεση πολύ ακριβή που κάποτε, σαν ήμασταν παιδιά σου είχα πει "σου το 'χα πει "εγώ θα είμαι εκεί." Έτσι καρδιά μου, για χθες, για σήμερα και για όλα σου τα αύριο, υπόσχεση σου δίνω "Θα είμαι εκεί, ΓΙΑ 'ΣΕΝΑ"

γραμμένο απο την Νένα Τουνίκου 

Samuel Alexander ARMAS: To χέρι της ελπίδας!

H εικόνα του χεριού ενός εμβρύου, που έχει διαγνωστεί με δισχιδή ράχη, αγκαλιάζει το δάχτυλο του χειρουργού αμέσως μετά το πέρας της επέμβασης στην ανοικτή μήτρα... Το περιοδικό Τάιμ φωτογράφησε μία επέμβαση, που έμελλε να φέρει στον κόσμο την "Εικόνα της Χρονιάς 2003".
Το χέρι ενός εμβρύου 20 εβδομάδων με μία ζωή μπροστά του!

Ονοματεπώνυμο: Samuel Alexander ARMAS (Σάμιουελ Αλεξάντερ Άρμας)
Ηλικία: Αγέννητο παιδί (2003)
Αναπηρία: Δισχιδής ράχη (spina bifida)
Μία εικόνα άρχισε να διακινείται γύρω στο Νοέμβρη του 2003. Εξαιρουμένης της περίπτωσης να διαβάσατε το τεύχος του Αμερικανικού περιοδικού Τάιμ (Time Magazine), που τη δημοσίευσε, ίσως να μην την έχετε δει ποτέ. Η εικόνα είναι ενός είκοσι ενός εβδομάδων εβρύου, του Samuel Alexander Armas, που υποβάλλεται σε εγχείρηση από τον ιατρό Joseph Bruner.
Το μωρό είχε διαγνωστεί με spina bifida (δισχιδής ράχη) και δεν θα μπορούσε να επιζήσει αν απομακρύνονταν από την κοιλιά της μητέρας του. Η μητέρα του αγέννητου μωρού, Julie Armas, εργάζεται ως μαία στην Ατλάντα των ΗΠΑ. Γνώριζε για την αξιοθαύμαστη πρακτική του Dr. Bruner, στο ιατρικό κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt στο Nashville, όπου εφαρμόζει αυτές τις ειδικού τύπου επεμβάσεις ενόσω το έμβρυο βρίσκεται ακόμα στην κοιλιά της μητέρας του.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο ιατρός αφαιρεί τη μήτρα με μια τομή σχήματος ημισφαιρίου (σαν C) και κάνει μία μικρή τρύπα προκειμένου να εγχειρίσει το έμβρυο.
Καθώς ο Dr. Bruner ολοκλήρωνε την επέμβαση στο έμβρυο, ο μικρός Samuel έβγαλε το μικρό του χεράκι, που ήταν πλήρως σχηματισμένο, μέσα από την τομή και με δύναμη έπιασε το χέρι του χειρουργού. Στο περιοδικο Time Europe ένα άρθρο σχετικό με εικόνες από την περίοδο της εγκυμοσύνης που καταδεικνύουν το σχηματισμό των βασικών οργάνων και άλλων σημαντικών ευρμάτων για τη δημιουργία της ανρθώπινης ζωής μερικές μέρες μετά τη σύλληψη, ο Dr. Bruner δήλωσε ότι όταν το έμβυο έπιασε το δάχτυλό του, ήταν η πιο συγκινητική στιγμή της ζωής του και ότι εκείνη τη στιγμή κατά τη διάρκεια της επέμβασης πάγωσε και δεν μπορούσε να κουνηθεί.
Δείτε εδώ τέσσερις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης
Ο φακός συνέλλαβε το γεγονός με απόλυτη καθαρότητα.
Οι εκδότες του περιοδικού τιτλοφόρησαν την εικόνα "To χέρι της ελπίδας" ("Ηand of hope"). Το κείμενο του περιοδικού, που σχολιάζει την εικόνα ξεκινά ως εξής: "Το μικρό χεράκι του είκοσι ενός εβδομάδων εμβρύου Samuel Alexander Armas αναδύεται από τη μήτρα της μητέρας του για να πιάσει το δάχτυολο του Dr. Joseph Bruner σας να ευχαριστεί τον γιατρό για το δώρο της ζωής".
Ο Samuel γεννήθηκε υγιής, η εγχείρηση ήταν απόλυτα επιτυχής. Η μητέρα του μικρού Samuel είπε, ότι έκλαιγαν για μέρες όταν είδαν την εικόνα. Δήλωσε, ότι η φωτογραφία υπενθυμίζει, ότι η εγκυμοσύνη δεν αφορά την αναπηρία ή την ασθένεια, αλλά ένα μικρό άνθρωπο.
Πηγή:
Time Europe
Μετάφραση:
ΝOESI.gr

Μια μέρα της Μαίρης ....

Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά.
Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό, είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό.

Μόλις ξυπνήσω το πρωί, πολύ πρωί, πριν ξημερώσει δηλαδή καλά-καλά,
λέω από μέσα μου μουλάρι σήκω ντύσου γιατί εδώ σε περιμένουνε πολλά
και τότε τρέχω να ξυπνήσω, να ταΐσω, να ποτίσω και να ντύσω τα παιδιά
ενώ παράλληλα ετοιμάζω πρωινό για τον πασά.
Του το πηγαίνω στο κρεβάτι κι αυτομάτως κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό,
πάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κω...
να 'χω το νου μου κάθε μέρα για πουκάμισο και σώβρακο καινούριο καθαρό
κι αλίμονο μου αν το ξεχάσω και δεν βρει ζεστό νερό.
Να συγυρίζω τα κρεβάτια και το σπίτι να ετοιμάζω φαγητό για τα παιδιά
κι έχω να φύγω νηστική και σαν τρελή για την δουλειά.

Ντάπα, ντάπα, ντάπα, νταμ...

Και μόλις φτάσω αλαφιασμένη στη δουλειά να 'χω να κάνω και καφέ στ' αφεντικό
να 'χω κι αυτόν που του τη δίνει κάθε τόσο και που θέλει να μου πιάνει και τον κω...
να 'χω το ντρουν του τηλεφώνου μες στ' αυτί μου κι από πάνω τις δικές του τις φωνές
και να με στέλνει έξω να κάνω και του κόσμου τις δουλειές.
Μόλις σχολάσω τρέχω αμέσως να προφτάσω να ετοιμάσω το τραπέζι για φαΐ
να τηγανίζω, να ετοιμάζω τη σαλάτα, να σερβίρω και να κόβω και ψωμί
να 'μαι ένα ράκος που να σέρνεται στα πόδια του απ' την πείνα κι από το τρεχαλητό
κι αυτοί να βρίζουν πως δεν ήτανε καλό το φαγητό.
Να πλένω πιάτα και πιρουνιά και μαχαίρια και να μου 'ρχεται να κάνω φονικό
κι αυτός ο κύριος να θέλει να μου πιάνει και τον κω...

Ντάπα, ντάπα, ντάπα, νταμ...

Μόλις ξαπλώσει και φωνάξει "ησυχία" μην ακούσω μες στο σπίτι τσιμουδιά,
είναι η ώρα που τελειώνω εγώ τα πιάτα και που πρέπει να διαβάσω τα παιδιά,
είναι η ώρα να διαβάσουν οι διαβόλοι για ν' αρχίσουμε να τρέχουμε μετά
στα ιδιαίτερα του ενός και στ' αλλουνού τα γαλλικά.
Κι αφού μου βγάλουνε καλά-καλά την πίστη και γυρίσουμε στο σπίτι τελικά
τότε θα φάνε, θα πλυθούνε, θα δαρθούνε και θα παν να κοιμηθούν κανονικά
κι ενώ εγώ θα σιδερώνω και θα πλένω, ό,τι κάνει μια γυναίκα δηλαδή,
αυτός ο κύριος θα είναι αραγμένος στην ΤV
κι αν γίνω έξαλλη σαν πέσω στο κρεβάτι και τον δω πως είν' ο νους του στο κακό,
"είναι καθήκον σου" γυρίζει και μου λέει, συζυγικό.

Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά.
Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό, είμαι ένα ζώον δηλαδή κανονικό.

Στίχοι: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Πρώτη εκτέλεση: Αφροδίτη Μάνου

Υπέροχα προσκλητήρια από την Sevi Lolipop

Όταν πλησιάζει η ομορφότερη ημέρα της ζωής μας που είναι

 είτε ο γάμος μας είτε η βάφτιση του παιδιού μας θέλουμε 

να είναι όλα τέλεια ,  όλα παραμυθένια , όλα ονειρικά !!! 

Αν θέλετε κάτι ιδιαίτερο ,μοναδικό ......

Η Sevi Lolipop είναι η λύση .. Φτιάχνει πρωτότυπα

 χειροποίητα προσκλητήρια γάμου & βάφτισης,  μπομπονιέρες 

βιβλία ευχών !!!

Απολαύστε ένα μικρό δείγμα 

• http://www.lolipopart.gr

Je veux - ZAZ

Από την ώρα που το άκουσα το λάτρεψα χωρίς να ξέρω καθόλου γαλλικά !!
Σήμερα λοιπόν το βρήκα μεταφρασμένο ....δεν ήταν τυχαία η λατρεία μου τελικά ....
Όσοι με ξέρουν θα καταλάβουν !!!!

Θέλω      

  

Χάρισε μου μια σουίτα στο ξενοδοχείο Ritz, δεν την θέλω
Τα Chanel κοσμήματα, δεν τα θέλω
Χάρισε μου μια λιμουζίνα, τι να την κάνω;
Πρόσφερε μου προσωπικό, τι να το κάνω;
Μια έπαυλη στο Neufchatel, δεν είναι για ’μένα
Πρόσφερε μου τον πύργο του Eiffel, τι να τον κάνω;

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα

Κουράστηκα με τους καλούς σου τρόπους· είναι υπερβολικοί για ’μένα
Τρώω με τα χέρια μου, έτσι είμαι
Μιλάω δυνατά και είμαι ειλικρινής, συγγνώμη
Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, εγώ σταματάω
Κουράστηκα με τα διφορούμενα λόγια
Κοίταξε με, δεν έχω θυμώσει καν μαζί σου, απλώς έτσι είμαι

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα.