Ιστορίες Αγάπης # 5

Η Ευτυχία μας διηγείται πως μετά από ένα επεισοδιακό πλύσιμο πιάτων γνώρισε τον έρωτα της ζωής της ...

Φεύγοντας από το νησί είδα από ψηλά να μου γνέφει η εκκλησία του Ταξιάρχη.."Αν είναι γραφτό κανε με να γυρίσω πάλι...Αν όχι ας μη γυρίσω ποτέ"του είπα και έκλεισα τα μάτια!

Δυο μέρες μετά έμαθα τα νέα!!!

Πέρασες

3 Οκτωβρίου πας Γρεβενά"μου είπε η παχουλή κυρία στο γραφείο που ρώτησα!"ΓΡΕΒΕΝΑ???Και τι να πάρω μαζί μου?"Έκανα μάλλον σαν χαζό!"Δεν έχεις ξαναπάει?Σκούφο γάντια και ένα πολυμπριζο".

Εκείνο

το πρωί ήμουν πολύ αισιόδοξη! Αποχαιρέτησα  τον πάτερα μου και μπήκα στο αμάξι τους."Θα με αφήσετε στην πύλη και θα φύγετε...Δε θέλω κλάματα και συναισθηματισμούς αλλιώς έφυγα" τους
 ξέκοψα!

Φτάνουμε κάποτε και κατεβαίνω!Πολλές κοπέλες,μαμάδες να κλαίνε...ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ και τέτοια!Γυρίζω και βλέπω τον πάτερα του να σκουπίζει ένα δάκρυ...

"επ τι είναι αυτά δεν είπαμε"?Του λέω!Θα μου έλειπε αυτός ο άνθρωπος αλλά όχι το κακό που μου έκανε η οικογένεια του!"Άντε να πηγαίνω σιγά σιγά να προλάβω κανένα ρούχο στο μέγεθος μου!"Τους  φίλησα και εξαφανίστηκα πίσω από την πύλη!ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ήμουν ελεύθερη!Μακρυά  τους!

Βγάζω το κινητό μου,του στέλνω sms και γράφω"τελος χωρίζουμε αντίο"σπάω την κάρτα sim και προχωράω!

Μέσα στην αίθουσα χαμός!μου φορτώνουν πράγματα,σάκους,ρούχα..

.Ξαφνικά δυο μάτια!Τον κοιτάζω και μένω...Κάπου τον ξέρω...Σε άλλη ζωή???Του λέω"αχ καημένε τι τραβάς κι εσύ εδώ για μας!"Και λέει "όχι κι εγώ εδώ καινούριος είμαι σήμερα ήρθα!Οι μέρες τρέχουν κι εγώ ζήτω τα ματάκια του!Ούτε πρόλαβα να ρωτήσω όνομα ή κάτι!

Δέκα μέρες μετά στα μαγειρεία πλένω  πιάτα . Έρχεται  ένα  ξανθό  αγόρι και αρχίζει να με ενοχλεί! Από τα νεύρα μου κάνω σπασμωδικές κινήσεις και κόβω το δάχτυλο μου! Ούτε καν τον κοίταζα! Βάζει τα χέρια μέσα στον κουβά μου
 και αρχίζουμε μια μάχη ! Αλλού χέρια αλλού πιάτα αλλού σφουγγάρια αλλού όλα!Τον κοιτάζω και λιώνω! Τα ματάκια!!!    Έχει τα πιο ερωτικά χέρια που έχω δει ποτέ! Είναι τέλειος! Δείχνει άντρας αλλά συνάμα έχει το καθαρό
 βλέμμα ενός παιδιού!
Τον θέλω!

Βάζουμε στοίχημα και το ίδιο βραδύ το χάνουμε και οι δυο! Οπότε την άλλη μέρα έτρεξα να του το πω!Οι μέρες τρέχουν κι εμείς ζούμε τον πιο περιορισμένο και παλαβωμένο έρωτα! Μιλάμε κάθε μέρα στο κινητό αλλά δεν μπορούμε να αγγιχτουμε! Ζούμε για ένα βλέμμα ή ένα κλεφτό  άγγιγμα στο χέρι!26 Οκτωβρίου ήταν
 η πρώτη μας έξοδος! 

Βρεθήκαμε  μιλήσαμε...Του τα είπα όλα...ΟΛΑ... Ξεκινήσαμε κάτι υπέροχο!

Αλλά όπως όλα τα υπέροχα γρήγορα εμφανίστηκε ο κακός μάγος! Τότε του είπα κάτι που με σημάδεψε! "μη μ΄αφησεις να σάφησω!!!! Όσο και να με διεκδικήσει ο άλλος εσύ μη με αφήσεις μόνη και ξαναγυρίσω εκεί!!!" Και ο καλός μου βασιλιάς έκανε το απονενοημένο!Μου χάρισε το πιο όμορφο κομμάτι του!!!!Τον Αύγουστο της επομένης χρόνιας ήρθε το πρώτο μας ζουζούνι και δυόμιση χρόνια μετά και το μικρούλη μας!

Αυτό το μήνα ξαφνικά κάτι άλλαξε μέσα μας...Θες τα κιλά που έχασα...Θες τα μαλλιά που έκοψα και με έκαναν να μοιάζω πάλι με την κοπέλα που γνώρισε τότε..... Πάντως αρχίσαμε πάλι να αναβιώνουμε εκείνες τις στιγμές και μιας που τότε δεν προλάβαμε... Αρχίσαμε να βιώνουμε τον δικό μας μήνα του μέλιτος!

Αυτό λοιπόν είναι και το δικό μου αληθινό παραμύθι!

Αν θέλετε και εσείς να μοιραστείτε την δική σας ιστορία Αγάπης 

τις περιμένω στο mia_agkalia_gia_sena@yahoo.gr !!