Εμείς οι μανάδες έχουμε τόσο μεγάλη ψυχική δύναμη , τόσο κουράγιο , τόσο υπομονή ...πριν λίγο γύρισα από το κέντρο υγείας με την Κέλλυ , έπεσε από τον καναπέ και χτύπησε στο σαγόνι...το τραύμα ήταν αρκετά βάθη και έπρεπε να γίνουν ράμματα...ο άντρας μου μόλις το άκουσε δεν άντεξε και βγήκε έξω και έμεινα εγώ να με βλέπει και μην κλαίει ....Η καρδιά μου κόπηκε με το ζόρι συγκρατούσα τα δάκρυα μου όμως έπρεπε να ήμουν δυνατή για εκείνη ...
Αφορμή που σας τα γράφω όλα αυτά είναι για της άλλες μανούλες που έχουν τα παιδάκια στο νοσοκομείο με πολύ σοβαρότερα προβλήματα υγείας ανήμπορες να κάνουν κάτι να τα λυτρώσουν από όλα αυτά τα άσχημα που συμβαίνουν στο παιδί τους ..Πόσο δυνατές είναι αυτές οι μανούλες πόσο ;;
Και παίρνω παράδειγμα εμένα που μέσα μου είμαι ράκος και αναγκάζομαι να γελάω και να κάνω πλάκα για να μην καταλάβουν η Κέλλυ και τα άλλα μου παιδιά ότι η μαμά πονάει μέσα της βλέποντας την μικρούλα της με γάζες στο μισό προσωπάκι της ..
Είναι κάτι μικρο και όχι τόσο σοβαρό σε σχέση με τα άλλα παιδιά που υποφέρουν από σοβαρές ασθένειες αλλά πονάω μέσα μου και κλαίω κρυφά...
Δεν ξέρω τι να πω σε όλες της μανούλες που μπορεί να διαβάζουν αυτά που γράφω και έχουν το παιδί τους σοβαρά άρρωστο μόνο να είναι δυνατές για χάρη του μικρού τους άγγελου
Μόνο να κρατήσουν την ελπίδα ολοζώντανη μες στην καρδιά τους !!!!
etsi einai koukla emeis oi manoules mporoume na anteksoume polla telika gia ta vlastarakia mas,perastika sthn mikroula sou ina mou!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή